لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

با توجه به کاهش سن تشخیص ناشنوایی و کاشت حلزون شنوایی به کمتر از یک سالگی، تدوین برنامه توانبخشی خانواده محور با توجه به ویژگی های مخاطبین ایرانی برای این گروه سنی ضروری می باشد. بررسی اثربخشی برنامه توانبخشی شنیداری تدوین شده با عنوان «نوایش» بر مهارت های ارتباطی کودکان کاندید کاشت حلزون شنوایی هدف پژوهش حاضر بوده است. 32 مادر به همراه کودکان ناشنوای زیر یک سال خویش تحت پوشش یک برنامه توانبخشی شنیداری تازه طراحی شده قرار گرفتند. مهارت های ارتباطی، ادراک شنوایی و تولید گفتار به ترتیب با استفاده از مقیاس نیمرخ رشدی رفتار نمادین و ارتباط/سیاهه کودک نوزاد (CSBSDP)، آزمون طبقه بندی عملکرد شنیداری (CAP) و مقیاس درجه بندی وضوح گفتاری (SIR) مورد بررسی قرار گرفتند. تحلیل داده ها نشان داد که برنامه بر افزایش توانمندی های ارتباطی، ادراک شنیداری و تولید گفتار کودکان ناشنوای شرکت کننده در مقایسه با گروه کنترل موثر بود. همچنین پیگیری نتایج پایداری اثربخشی این برنامه را نشان داد. با توجه به کاهش روزافزون سن تشخیص ناشنوایی، به کارگیری این برنامه در توانبخشی شنیداری کودکان ناشنوا می تواند اثربخش باشد.

مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری مزمن و ناتوان کننده سیستم عصبی است که میلین سیستم اعصاب مرکزی را تخریب می کند. هدف این تحقیق بررسی تاثیر یک دوره برنامه توانبخشی ورزشی بر سطوح نروتروفین-3 (NT-3) بیماران مبتلا به MS با سطوح مختلف ناتوانی است. بدین منظور 96 بیمار مبتلا به MS انتخاب و براساس نمره مقیاس ناتوانی جسمانی به سه گروه 44=A1 (نمره کمتر از 5/4)، 26=A2 (نمره بین 5 تا 5/6) و 26=A3 (نمره 5/6 به بالا) تقسیم شدند. سپس هر کدام از گروه ها به طور تصادفی به دو زیرگروه مساوی کنترل و تجربی تقسیم شدند که در مجموع سه زیرگروه تجربی و سه زیرگروه کنترل ایجاد شد. گروه های تجربی جلسه ای یک ساعت، 3 جلسه در هفته و به مدت 12 هفته تمرینات منتخب (برنامه تمرینی پیلاتس، کششی PNF، هوازی و قدرتی) را اجرا کردند. گروه های کنترل تنها تمرینات کششی انجام دادند. عوامل ترکیب بدنی و سطوح NT-3 قبل و بعد از تمرینات اندازه گیری شد. سطح معنا داری 05/0˂ P درنظر گرفته شد. نتایج آزمون ANCOVA نشان داد که اگرچه بین سطوح NT-3 زیرگروه تجربی و کنترل گروه A3 تفاوت معنا داری مشاهده شد، بین زیرگروه های تجربی و کنترل گروه های A1وA2 تفاوت معنا داری مشاهده نشد. همچنین نتایج حاکی از وجود تفاوت معنا دار بین گروه های تجربی و کنترل در عوامل درصد چربی و شاخص توده بدنی بود. براساس یافته های تحقیق حاضر می توان گفت که احتمالا تمرینات ورزشی منتخب می توانند علاوه بر بهبود وضعیت ترکیب بدنی بیماران MS، موجب افزایش سطوح NT-3 و بهبود شکل پذیری سیستم عصبی مرکزی و بازسازی نخاع و عضله این بیماران شوند.

در عصرحاضر، پیشرفت های سریع در فناوری های رباتیک و الکترونیکی منجر به توسعه گسترده اگزوسکلتون ها به عنوان فناوری های پیشرفته پوشیدنی شده است. این دستگاه ها با ادغام حسگرها، عملگرها و الگوریتم های هوش مصنوعی، توانسته اند نقش قابل توجهی در بهبود کیفیت زندگی افراد دارای ناتوانی های حرکتی، افزایش توانایی های فیزیکی کاربران سالم و تسهیل فعالیت های صنعتی و نظامی ایفا کنند. این مقاله با مروری جامع بر تاریخچه و تحولات اگزوسکلتون های پایین تنه از ایده های اولیه در قرن نوزدهم تا نمونه های پیشرفته امروزی، به بررسی روند پیشرفت، دسته بندی ها و کاربردهای این سیستم ها در حوزه های توانبخشی، پزشکی، صنعتی و نظامی می پردازد. تحلیل عملکردی این فناوری بر اساس اهدافی چون کاهش نیروی اینرسی بار، انتقال وزن به زمین و تقویت مفاصل انسانی نشان می دهد که علیرغم موفقیت های چشمگیر، چالش هایی مانند هزینه های تولید بالا، پیچیدگی های فنی و محدودیت در تطبیق با حرکات طبیعی بدن همچنان پابرجاست. همچنین، فرصت های نوظهور در حوزه های ورزشی، هوش مصنوعی و طراحی های کاربرمحور مورد بحث قرار گرفته اند. یافته های این پژوهش که مبتنی بر مرور سیستماتیک مطالعات است، می تواند به بهینه سازی طراحی، کاهش وزن و افزایش کارایی این دستگاه ها کمک کند. در نهایت، مقاله چشم اندازی از مسیر توسعه آینده اگزواسکلتون ها ارائه می دهد و بر نقش کلیدی آن ها در زندگی روزمره و پزشکی تأکید می کند.

مقدمه: بازی برای کودک نیازی غریزی برای تداوم شادمانی، زبانی جهت ارتباط وابراز خود و کشف پیرامون خود می باشد. بازی موثرترین روش تربیتی در دوره پیش دبستانی است. همواره یکی از اهداف مهم در این دوره آموزش و پرورش خلاقیت به کودکان پیش دبستانی بوده است. لذا مطالعه حاضر با هدف اثر بخشی مدل بازی درمانی رابطه والد-کودک برخلاقیت کودکان پیش دبستانی انجام شد. روش: مطالعه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بر روی 60 کودک پیش دبستانی شهرستان کردکوی در استان گلستان در سال 1397 به صورت تصادفی ساده در یک گروه آزمون ودو گروه کنترل انجام شد. در گروه آزمون براساس پروتکل، بازی درمانی والد محور در 10 جلسه 45 تا 60 دقیقه ای و در گروه کنترل (1) بازی کودک محور و گروه کنترل (2) آموزش های روتین پیش دبستانی انجام شد. ابزار گرد آوری داده، آزمون تفکر خلاق تورنس (TTCT) نسخه تصویری فرم B بود. اطلاعات توسط نرم افزار آماری SPSS21 و آمار توصیفی(جدول، میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی(تی زوج و آنالیزواریانس) تجزیه و تحلیل شد. یافته: میزان خلاقیت قبل از مداخله در گروه بازی والد محور با میانگین و انحراف معیار 68/40± 5/147، در گروه بازی درمانی 29/34± 12/124و گروه روتین24/33± 55/145نشان داده شد که آزمون آماری انالیز واریانس بین سه گروه اختلاف معنی داری را نشان نداد(8/0=P). آزمون آنالیز واریانس نشان داد بعد از مداخله میزان خلاقیت بین گروه های بازی والد محور54/47± 55/151، بازی درمانی کودک محور09/34± 7/130و گروه روتین 26/36± 3/146 اختلاف معنی داری می باشد (23/0=P). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد بازی والدمحور براساس الگوی والدمحور در مقایسه با دو گروه دیگر نیز بر میزان خلاقیت کودکان پیش دبستانی تاثیر ندارد. ولی با این حال می توان از این روش درمانی کم هزینه و اثربخش که به کمک والدین می باشد در جهت رشد و پرورش کودکان پیش دبستانی استفاده

هدف: خستگی یکی از شایعترین مشکلات در بیماران تحت همودیالیز می باشد که توجه به آن در پرستاری بسیار حائز اهمیت است. هدف این مطالعه تعیین تاثیر اجرای برنامه توانبخشی بر میزان خستگی بیماران می باشد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع شبه تجربی بوده و در آن از طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. از طریق روش نمونه گیری مبتنی بر هدف و بر اساس معیارهای ورود 40 نفر انتخاب و به صورت تصادفی با استفاده از جدول اعداد تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. برای گروه مداخله اجرای برنامه ی توانبخشی شامل انجام ماساژ کف پا در حین همودیالیز به مدت 10 دقیقه در 12 جلسه حین همودیالیز به طول مدت یک ماه همراه با آموزش الگوی فعالیت روزانه، آموزش رژیم غذایی و و داروها با حضور خانواده مددجو انجام شد. نمونه ها قبل ویک ماه بعد از مداخله، پرسشنامه ی خستگی MFI-20 را تکمیل کردند. داده ها با نرم افزار آماری SPSS19 و با استفاده از آزمون های آماری کای اسکوئر، دقیق فیشر، تی مستقل و زوجی و کواریانس تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که بین دو گروه مداخله و کنترل از نظر توزیع متغیرهای زمینه ای تفاوتی وجود نداشت. میانگین میزان خستگی قبل از مداخله درگروه مداخله (5/54 ± 56/68) و در گروه کنترل (4/52 ± 55/72) بود که بعد از مداخله در گروه مداخله به (4/26 ± 49/25) و در گروه کنترل به (4/66 ± 55/11) رسید و این اختلاف در گروه مداخله معنی دار بود (0/001p<). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده می توان ذکر نمود که اجرای برنامه توانبخشی در کاهش خستگی بیماران همودیالیزی موثر است. بنابراین می توان روش به کار گرفته شده در پژوهش حاضر را به عنوان یک روش ساده، غیر تهاجمی، کم هزینه و موثر در کاهش خستگی بیماران همودیالیزی را به پرستاران پیشنهاد نمود.

زمینه و هدف: حدود 10% از جمعیت جهان دچار نوعی معلولیت هستند که قریب یک سوم آنها را کودکان تشکیل می دهند. پیروی والدین از برنامه توانبخشی فرزندان نقش مهمی در پیشرفت درمانی کودکان دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان پیروی والدین از برنامه های توانبخشی کودکان معلول مراجعه کننده به مراکز سرپایی توانبخشی شهر بیرجند انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه مقطعی و توصیفی، اطلاعات مورد نیاز از همه 92 والدینی که کودکان معلول ایشان از مراکز توانبخشی سرپایی شهر بیرجند خدمات توانبخشی (کار درمانی، فیزیوتراپی و گفتار درمانی) دریافت می کردند، جمع آوری شد. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود و روایی محتوایی 0.72 و ضریب پایایی آزمون مجدد آن 0.94 بود. با انجام مصاحبه بر اساس پرسشنامه وضعیت پیروی والدین از توصیه حضور مرتب در جلسات درمان، انجام تمرینات درمانی در منزل، تهیه وسایل توانبخشی و تهیه مواد آموزشی، سنجیده شد. داده ها با استفاده از نسخه 16 نرم افزار آماری SPSS تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: بالغ بر 47.8% (44 نفر از 92 نفر) از مراجعه کنندگان پیرو توصیه حضور مرتب در جلسات درمان (یعنی شرکت در 90% و بیشتر جلسات) و 70% (42 نفر از 60 نفر) پیرو انجام تمرینات درمانی با کودک در منزل (یعنی انجام 50% و بیشتر توصیه ها) بودند. در زمینه تهیه وسایل توانبخشی و تهیه مواد آموزشی (یعنی تهیه 90% و بیشتر از موارد توصیه شده) به ترتیب 77% (47 نفر از 61 نفر) و 72.7% (16 نفر از 22 نفر) پیرو توصیه ها محسوب می شدند.نتیجه گیری: برای حصول موفقیت در درمان، تلاش در راه شناسایی موانع پیروی والدین کودکان معلول از برنامه های توانبخشی فرزندان و فراهم نمودن زمینه فائق آمدن بر آنها، اجتناب ناپذیر می باشد.

زمینه و هدف: حدود 10% از جمعیت جهان دچار نوعی معلولیت هستند که قریب یک سوم آنها را کودکان تشکیل می دهند. پیروی والدین از برنامه توانبخشی فرزندان نقش مهمی در پیشرفت درمانی کودکان دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان پیروی والدین از برنامه های توانبخشی کودکان معلول مراجعه کننده به مراکز سرپایی توانبخشی شهر بیرجند انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه مقطعی و توصیفی، اطلاعات مورد نیاز از همه 92 والدینی که کودکان معلول ایشان از مراکز توانبخشی سرپایی شهر بیرجند خدمات توانبخشی (کار درمانی، فیزیوتراپی و گفتار درمانی) دریافت می کردند، جمع آوری شد. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود و روایی محتوایی 0.72 و ضریب پایایی آزمون مجدد آن 0.94 بود. با انجام مصاحبه بر اساس پرسشنامه وضعیت پیروی والدین از توصیه حضور مرتب در جلسات درمان، انجام تمرینات درمانی در منزل، تهیه وسایل توانبخشی و تهیه مواد آموزشی، سنجیده شد. داده ها با استفاده از نسخه 16 نرم افزار آماری SPSS تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: بالغ بر %47.8 (44 نفر از 92 نفر) از مراجعه کنندگان پیرو توصیه حضور مرتب در جلسات درمان (یعنی شرکت در 90% و بیشتر جلسات) و 70% (42 نفر از 60 نفر) پیرو انجام تمرینات درمانی با کودک در منزل (یعنی انجام 50% و بیشتر توصیه ها) بودند. در زمینه تهیه وسایل توانبخشی و تهیه مواد آموزشی (یعنی تهیه 90% و بیشتر از موارد توصیه شده) به ترتیب 77% (47 نفر از 61 نفر) و %72.7 (16 نفر از 22 نفر) پیرو توصیه ها محسوب می شدند.نتیجه گیری: برای حصول موفقیت در درمان، تلاش در راه شناسایی موانع پیروی والدین کودکان معلول از برنامه های توانبخشی فرزندان و فراهم نمودن زمینه فائق آمدن بر آنها، اجتناب ناپذیر می باشد.

زمینه و هدف: سنجش دوره ای برنامه های توانبخشی همیشه مورد تأکید جامعه جهانی است و می تواند مبنایی برای اثبات اثربخشی اقدامات انجام شده توسط کشورها باشد. ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف تعیین شاخص های پایش و ارزشیابی «برنامه کشوری توانبخشی پزشکی و جایگاه آن در نظام سلامت 1400-1404» به اجرا درآمد. روش: مطالعه کیفی- کاربردی حاضر در سال 1399 انجام گرفت. در ابتدا اهداف، برنامه ها و خدمات پیش بینی شده در برنامه کشوری توانبخشی پزشکی استخراج شد. سپس، «فهرست شاخص های توانبخشی» سازمان جهانی سلامت، مبنای تهیه فهرست اولیه شاخص ها ذیل اهداف و برنامه های سند ملی قرار گرفت و طی چهار جلسه بحث گروهی متمرکز دو ساعته و چهار جلسه مصاحبه حضوری 5/1 ساعته با مشارکت ذی نقشان بررسی و پیشنهادهای اصلاحی دریافت شد. در نهایت، فهرست بازنگری شده در دو جلسه نشست خبرگان با در نظرگرفتن معیارهای تضمین کننده تناسب و کفایت شاخص ها برای دستیابی به اجماع نهایی بررسی و توافق حاصل شد. یافته ها: 44 شاخص ذیل اهداف سه گانه برنامه استخراج شدند که 28 مورد از نوع ورودی و فرایندها (حاکمیت، منابع مالی و انسانی و اطلاعات) و 16 مورد از نوع خروجی (ارائه خدمات توانبخشی و محصولات و فناوری های پزشکی) بودند. نتیجه گیری: استقرار و به کارگیری چارچوب نظارتی شاخص محور، متأثر از ظرفیت زیرساخت های فناوری اطلاعات و کیفیت و اعتبار داده های در دسترس است و بایستی متناسب با شکا ف های موجود، نسبت به توسعه و تقویت نظام اطلاعاتی اقدام شود. پیشنهاد می شود در مطالعات آینده، نمایندگانی از تمامی گروه های هدف و طبقات مختلف جامعه مشارکت داشته باشند. همچنین به منظور تدوین و پایش یک برنامه جامع ملی، همکاری بین بخشی یک ضرورت است.